Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از سردی جهان لب گفتار بسته امچون بلبل خزان زده منقار بسته ام
Qəzəl 5781روی دلی چو غنچه ز بلبل ندیده امنقش مراد از آینه گل ندیده ام
Qəzəl 5783از آفتاب رنگ نبازد ستاره امدل زنده از محیط برآید شراره ام
Qəzəl 5788هر چند از گهر صدف آسا لبالبمنتوان به تیغ ساختن از هم جدا لبم
Qəzəl 5791تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتمخون در دل از شکست خریدار داشتم
Qəzəl 5793از دست رفت دامن یاری که داشتمسیماب شد شکیب و قراری که داشتم
Qəzəl 5798با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدمتا پرده دار خرده راز نهان شدم
Qəzəl 5800عمری چو گرد در قدم کاروان شدمتا همچو ناله با جرسی همزبان شدم
Qəzəl 5802خط تو ریشه در رگ جان می دواندمخال تو تخم مهر به دل می فشاندم
Qəzəl 5803با درد خشک ساخته ام، از دوا ترمچشم غبار دیده ام، از توتیا ترم
Qəzəl 5811آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟این بس که گاهی از قلم او سخن کشم
Qəzəl 5815از فکر خلق عشق خدا کرد فارغماین درد از هزار دوا کرد فارغم
Qəzəl 5817دل را ز جوش گریه نگردید تاب کمزور شراب عشق نگردد ز آب کم
Qəzəl 5819چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنمدستی به دل گذارم و دستی به سر زنم
Qəzəl 5820کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟این خون گرم را هدف نیشتر کنم
Qəzəl 5841از زلف یار رنگ دگر برگرفتهایممومیم اگر چه نکهت عنبر گرفتهایم
Qəzəl 5844ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایمگردن چو شیشه بر خط ساغر نهاده ایم
Qəzəl 5849خورشید داغ گوهر عالمفروز ماستدریا روان ز چشم خریدار کردهایم
Qəzəl 5851ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایمپندی که داده اند به ما گوش کرده ایم
Qəzəl 5865تا واله نظاره آن ماهپاره ایماز خود پیاده ایم و به گردون سواره ایم
Qəzəl 5867داغی ز عشق بر دل فرزانه سوختیمقندیل کعبه را به صنمخانه سوختیم
Qəzəl 5870ما داغ توبه بر دل ساغر گذاشتیمدور طرب به نشأه دیگر گذاشتیم
Qəzəl 5874نقش مراد اگر چه نشد دستگیر مابیرون به زور همت ازین ششدر آمدیم
Qəzəl 5877با هر که شکوه از دل افگار می بریممجروح را به سیر نمکزار می بریم
Qəzəl 5879گاهی در آب دیده و گاهی در آتشیمدرمانده متابعت نفس سرکشیم
Qəzəl 5880ما همچو خار سلسله جنبان آتشیمسنگ فسان تیزی مژگان آتشیم
Qəzəl 5882ما زهر را به جبهه بگشاده چون کشیم؟خمیازه را به چاشنی باده چون کشیم؟
Qəzəl 5883ما درد را به ذوق می ناب می کشیماز آه سرد منت مهتاب می کشیم
Qəzəl 5888خیزید تا ز عالم صورت سفر کنیمتا روشن است راه خرابات سر کنیم
Qəzəl 5896افزود گرانباری غفلت ز شتابمشد آبله پای طلب پرده خوابم