Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنیبا دل روشن تو محو آب و رنگ گلشنی
Qəzəl 6725تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟چند در زنگار این آیینه را پنهان کنی؟
Qəzəl 6726ای که فکر چاره بیماری دل میکنینسبت خود را به چشم یار باطل میکنی
Qəzəl 6760خرد در سر مرا در خم فلاطون است پنداریهوس در دل مرا در خاک قارون است پنداری
Qəzəl 6782جنونم پهن شد صبر از من شیدا چه می خواهی؟عنانداری ز من در دامن صحرا چه می خواهی؟
Qəzəl 6816چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟چون شرر بر سر این خرده جان می لرزی؟
Qəzəl 6818بوسه از کنج لب یار نخورده است کسیره به گنجینه اسرار نبرده است کسی
Qəzəl 6830چه شود گر به پیامی دل من شاد کنی؟پیش ازان روز که بسیار مرا یاد کنی
Qəzəl 6831تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟دست تا چند درین خانه زنبور کنی؟
Qəzəl 6836چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟جمع شو تا هم از آیینه خود رو بینی
Qəzəl 6837چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟چاه زیر قدم توست چو وا می بینی
Qəzəl 6864اگر چه هست به ظاهر خراب درویشیز وصل گنج بود کامیاب درویشی
Qəzəl 6868ازان همیشه بود تازه روی درویشیکه متصل به محیط است جوی درویشی
Qəzəl 6910آن را که هست گردش چشم غزالهایدر کار نیست رطل گران و پیالهای
Qəzəl 6912ای جان به قید گنبد خضرا چگونهای؟ای باده در شکنجه مینا چگونهای؟
Qəzəl 6913طفلی کز او مراست تمنای آشتیدارد به جنگ رغبت حلوای آشتی
Qəzəl 6941پنهان رخ چو ماه برای چه می کنی؟خون در دل نگاه برای چه می کنی؟
Qəzəl 6969تجلی سنگ را نومید نگذاشتمترس از دورباش لن ترانی
Qəzəl 1406مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندتبه زور می چو مینا از میان مستان ربایندت
Qəzəl 1476هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف استهر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است
Qəzəl 1698ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است
Qəzəl 1798بیان شوق به تیغ زبان میسر نیستمحیط را گذر از ناودان میسر نیست
Qəzəl 1893وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست
Qəzəl 2258ترک چشم مخمورش مست ناتوانیهاستفتنه با نگاه او گرم همعنانیهاست
Qəzəl 2506چون ز تاب می رخت بر لاله پهلو میزندغنچه در پیش گل روی تو زانو میزند
Qəzəl 2703میشود عارف خجل نادان چو ملزم میشودمیکشد ناموس عالم هرکه آدم میشود
Qəzəl 2863زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گرددبه دیوان قیامت مد بسم الله می گردد
Qəzəl 3317هر که رخساره آیینه گدازی داردرو به هر دل که گذارد در بازی دارد
Qəzəl 4271سرو این چنین ز شرم تو گر آب می شودطوق گلوی فاخته گرداب می شود
Qəzəl 5210کناره گیر ازین قوم بی مروت خشککه داغ تشنه لبی به بود ز منت خشک