Qəzəl 1095

آفتاب آتشین رخسار، داغ حسن اوستشمع یک پروانه پای چراغ حسن اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1096

چرخ را خون شفق در دل ز استغنای اوسترنگ زرد آفتاب از آتش سودای اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1099

گریه مستانه من از خمار چشم توستآه من از سرمه دنباله دار چشم توست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1109

از غبار جسم حایل ها به هم پیوسته استورنه آن جان جهان با ما به هم پیوسته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1111

سینه تنگی دو عالم درد و غم می داشته است؟نیم جانی این قدر ظرف ستم می داشته است؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1113

چهره روشن خط شبرنگ هم می داشته است؟تیغ خورشید درخشان زنگ هم می داشته است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1114

هر که از تن پروری در کار کاهل گشته استدفتر ایجاد را چون فرد باطل گشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1115

چشم ما پوشیده از خواب پریشان گشته استاز هجوم سنبل این سرچشمه پنهان گشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1120

در بهاران بزم عیش میکشان آماده استجوش گل هم شاهد و هم مطرب و هم باده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1123

سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده استگل چو تقویم کهن از اعتبار افتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1133

از ته دل هر که روی خود به دنیا کرده استپشت از کوتاه بینی ها به عقبی کرده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1140

نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده استخضر را خون در جگر این نعل وارون کرده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1141

جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده استنقش پایش خاک را دامان گلچین کرده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1143

کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده استخویش را محروم از مزد خدایی کرده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1147

از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده استکز ته هر حلقه خورشید دگر تابان شده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1156

خاکساری از بزرگان جهان زیبنده استبا زمین، افتادگی از آسمان زیبنده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1175

رتبه آزادگی در بندگی پوشیده استپله معراج در افکندگی پوشیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1179

بوسه گاه جان ما آخر لب پیمانه استخاک ما چون درد می در گوشه میخانه است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1194

روی کار دیگران و پشت کار من یکی استروز و شب در دیده شب زنده دار من یکی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1196

عمر شمع صبح و لطف بی بقای او یکی استعهد گل در زود رفتن با وفای او یکی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1200

هر زمان در شهر بند عقل، سور و ماتمی استجز جهان عشق نبود گر جهان بی غمی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1247

İnsanı məst eyləyən saçlar, o nemət kimdədir?Ay camala nur saçan nurlu o surət kimdədir?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1253

خط سبز از صفحه عارض ستردن خوب نیستآیه حرمت به آب تیغ شستن خوب نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1259

توبه همصحبتان بر خاطر ما بار نیستراه امن بیخودی را کاروان در کار نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1261

عشقبازی کار هر حلاج دعوی دار نیستهر کمانی در خور طاق بلنددار نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1277

فکر جانسوز مرا یک نقطه بی انداز نیستیک سپند بزم من بی شعله آواز نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1282

حاصل دنیای فانی جز غم و تشویش نیستمد عمر جاودانش آه حسرت بیش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1286

آسمان در چشم ما دود و بخاری بیش نیستسر به سر روی زمین مشت غباری بیش نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1314

پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیستمصرع پیچیده زلف این قدر پیچیده نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1322

غفلت تر دامنان را حاجت پیمانه نیستچشم خواب آلود نرگس گوش بر افسانه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq