Contemplative
تا بر لب تو افتاد چشم ستاره صبحشد آب از خجالت قند دوباره صبح
Ghazal 2311از لب منصور راز عشق بر صحرا فتادپرده دریا درد موجی که بی پروا فتاد
Ghazal 2318مرگ عاشق بی شمار آن سیمبر دارد به یادرشته بسیار این عقد گهر دارد به یاد
Ghazal 2324رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم بردکشتی از خشکی به دریای گهر خواهیم برد
Ghazal 2325از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟باد نتوانست نکهت زین چمن بیرون برد
Ghazal 2361هر که در دنیای فانی زاد عقبی جمع کردقسمت امروز خورد و دل ز فردا جمع کرد
Ghazal 2362دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کردکبک من در چنگل شهباز خود را جمع کرد
Ghazal 2388عیبجو چندان که عیب از ما به در میآوردغیرت ما زور بر کسب هنر میآورد
Ghazal 2418جذبه شوق تو هر کس را گریبان گیر شدهر سر مو بر تنش در قطع ره شمشیر شد
Ghazal 2421از خط شبرنگ حسن یار عالمسوز شددر ته خاکستر این اخگر جهان افروز شد
Ghazal 2436از تماشایی صفای روی جانان کم نشدعالمی گل چید و برگی زین گلستان کم نشد
Ghazal 2461از حجاب عشق دل از وصل او نومید ماندروی مه ناشسته در سرچشمه خورشید ماند
Ghazal 2465بدعت برگرد سرگشتن گر از پروانه مانددور گردیها زمعشوق از من دیوانه ماند
Ghazal 2475عشق بالا دست وجان بیقرارم داده اندساغر لبریز و دست رعشه دارم داده اند
Ghazal 2495لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدندسروها از نسبت بالای او موزون شدند
Ghazal 2508دامن آنها کز گرانجانان دنیا میکشندبار کوه قاف آسان همچو عنقا میکشند
Ghazal 2550تشنه جانان را کجا سیراب ساغر میکند؟ریگ در یک آب خوردن بحر را بر میکند
Ghazal 2559عمر را کوته نفسهای پریشان میکندختم قرآن را ورقگردانی آسان میکند
Ghazal 2586گوشه گیران در سخاوت بی نظیر عالمندچون دعا با دست خالی دستگیر عالمند
Ghazal 2590هر که خود را بشکند در دیده هایش جا کنندهر که گردد حلقه، بر رویش در دل وا کنند
Ghazal 2602بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوندمحرم دریای اسرار الهی می شوند
Ghazal 2612رزق هر کس چون صدف از عالم بالا بودفارغ از چین جبین موجه دریا بود
Ghazal 2627آبروی کعبه گر از چشمه زمزم بودکعبه دل را صفا از دیده پرنم بود
Ghazal 2628خنده سوفار با دلگیری پیکان بودنیست ممکن آدمیزاد از دو سر خندان بود
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.