Contemplative
دمید صبح تجلی به جان شتاب کنیدز سردسیر جهان رو به آفتاب کنید
Ghazal 4032حذر ز فتنه آن چشم نیم باز کنیدزمیزبان سیه کاسه احتراز کنید
Ghazal 4063خرم کسی که قصر اقامت بنا نکردرفت از میان چو گل کمر خویش وا نکرد
Ghazal 4065دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد
Ghazal 4073حرف درشت بردل بی کینه می خوردگر سنگ گوهرست به آیینه می خورد
Ghazal 4096تا دیده محو روی تو شد کامیاب شدشبنم به آفتاب رسید آفتاب شد
Ghazal 4223گیرم نقاب دور ز سیمای او کنندکو چشمی آنچنان که تماشای او کنند
Ghazal 4228مردان نظر سیاه به دنیا نمیکنندروز سفید خود شب یلدا نمیکنند
Ghazal 4240آن راکه زخمی از دم شمشیر او بودبی چشم زخم آب حیاتش به جو بود
Ghazal 4286از خط نگاه پردگی دیده می شودمژگان شوخ، سبزه خوابیده می شود
Ghazal 4353صبح ازل این طرف بنا گوش نداردشام ابد این زلف سیه پوش ندارد
Ghazal 4391چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشدآن بیخبر از ما چه خبر داشته باشد
Ghazal 4398زخمی که ز تیغ تو مرا بر سپر آمدبیش از همه زخمی به جگر کارگر آمد
Ghazal 4454خال از دمیدن خط بی انتظارم گرددچون مور پر برآردعمرش تمام گردد
Ghazal 4465خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد
Ghazal 4469چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشدذرات عالم اورا فرمان پذیرباشد
Ghazal 4470دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشدخوابی که از خیال است از یاد رفته باشد
Ghazal 4475از عشق یار نوخط دل زود می گشایدفصل بهاراز دل زنگار می زداید
Ghazal 4478آن چشم اگرچه خود را بیمار مینمایدغافل مشو ز مکرش عیّار مینماید
Ghazal 4524درین عالم که جز وحشت نباشدچه سازد کس اگرخلوت نباشد
Ghazal 4560ای دل غافل زمانی از گریبان سر برآرنیستی از مورکم، از شوق شکر پر برآر
Ghazal 4562بر لب بام خطر باشد مکان اعتبارخواب امنیت نباشد در جهان اعتبار
Ghazal 4624چشم مارا صبح پیری شد شکر خواب دگرقامت خم شد کمند عمر را تاب دگر
Ghazal 4641برگ عیش خویش را چون گل زهم پاشیده گیراین دکانی را که برخود چیده ای برچیده گیر
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.