Ghazal 6003

بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستنبر گرانجانان بود مشکل ز جا برخاستن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6007

پیچ و تاب عشق را نتوان ز جان برداشتننیست ممکن موج از آب روان برداشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6026

هر که باشد چون قلم از سینه چاکان سخنسرنمی پیچد به تیغ از خط فرمان سخن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6029

چون قلم آن را که در سر هست سودای سخنسر نمی پیچد به زخم تیغ از پای سخن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6042

ای که چون گل خنده بر اوضاع عالم می زنیمستعد گوشمال خار می باید شدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6053

زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟کشته بسیارست، جان چند کس خواهی شدن؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6067

با کمند زلف تسخیر دل افگار کناین کهن اوراق را شیرازه از زنار کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6079

نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکنعیبجویان را به عیب خویشتن گویا مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6080

صید دل زین بیش با موی میان خود مکنکینه جوی من ستم بر ناتوان خود مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6085

دل غمین ز اندیشه روزی درین عالم مکنبهر گندم پشت بر فردوس چون آدم مکن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6086

رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 613

به اعتبار جهان هیچ کار نیست مرادماغ دشمنی روزگار نیست مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6154

کی سخن خام از لب فرزانه می آید برون؟باده چون شد پخته از میخانه می آید برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6157

خط به تمکین آید از لعل دلبر برونسبزه با لنگر ز زیر سنگ آرد سر برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6164

آن کف نظارگی، این از دو عالم می برددر میان این دو یوسف فرق ای بینا ببین

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6195

چو نتوان بر کنار افتاد با بحر از شنا کردنکمر چون موج باید در میان بحر وا کردن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6198

ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟که بیرون رفتن از دنیاست از کویش سفر کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6250

چو آید از چمن آن یوسف گل پیرهن بیرونگل از دنبالش آید چون زلیخا از چمن بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6261

دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟مور از خوان سلیمان چه تواند بردن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6262

در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردننتوان غنچه پیکان به نفس وا کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6270

پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندنهست بر صورت دیوار گلاب افشاندن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6272

بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟پای خوابیده چه در خواب تواند دیدن؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6282

عاشق سلسله زلف گرهگیرم منروزگاری است که دیوانه زنجیرم من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6313

به آه گرم ز خود پاک می توان رفتنازین کمند به افلاک می توان رفتن

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.