Ghazal 6318

ز دور تا بتوان سیر گلستان کردنبه شاخ گل ز ادب نیست آشیان کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6322

مرا که دست به خواب است وقت گل چیدنچه دل گشایدم از گرد باغ گردیدن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6323

زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6326

مباش درصدد بی شمار خندیدنکه صبح باخت نفس از دوبار خندیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6351

شده است در همه عالم سمر غریبی مندویده است به هر رهگذر غریبی من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6374

از آب زندگی به شراب التفات کناز طول عمر صلح به عرض حیات کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6411

در انتهای کار خود از ابتدا ببینزان پیشتر که خاک شوی زیر پا ببین

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6416

صاف است به گردون دل بی کینه مستانزنگار نگیرد به خود آیینه مستان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6433

یک چند خواب راحت بر خود حرام گرداندر ملک بی نشانی خود را به نام گردان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6449

عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در اوسرفرازان جهان چون گوی سرگردان در او

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6467

از پریشانی نیندیشد گدای زلف توعمر جاویدان بود کمتر سخای زلف تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6480

دوست را از دیگران ای عاشق شیدا مجوآنچه شد در خانه گم از دامن صحرا مجو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6481

نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرومصرع حسن دوبالا نیست در دیوان سرو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6484

محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شوخاک چون می گردی آخر خاک پای یار شو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6487

تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6488

از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشوتا توان برداشت باری بار بر دلها مشو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6525

مشو چو موج شلاین به هر کنار و بروکمند طول امل را فراهم آر و برو

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6546

دام و کمند گردن دلهاست آرزودل مشت خار و موجه دریاست آرزو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6553

ای دل ز اوضاع جهان بیگانه شو بیگانه شوبا آن نگار خانگی همخانه شو همخانه شو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6561

از مزار اهل حق جز دولت عقبی مخواهزینهار از ترک دنیا کردگان دنیا مخواه

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6590

که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟که آن موی کمر چون موی آتش دیده پیچیده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 662

رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6650

کیستم من؟ مشت خار در محیط افتاده‌ایدل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان داده‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6653

می فشانم آستین بر افسر گوهرنگارتا سرم را زیر پای خوش خرام آورده ای

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.