کیستم من؟ مشت خار در محیط افتاده‌ایدل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان داده‌ای

نیست ممکن چون سپند آرام را بیند به خوابموری از دست سلیمان بر زمین افتاده‌ای

جنت دربسته‌ای با خود به زیر خاک برداز ازل شد قسمت هر کس دل آزاده‌ای

برنمی‌خیزد به صرصر نقشم از دامان خاکوادی امکان ندارد همچو من افتاده‌ای

می‌توان از جبهه عشاق راز عشق خواندنیست در صحرای محشر نامه نگشاده‌ای

با جگر خوردن قناعت کن که این مهمانسراجز غم روزی ندارد روزی آماده‌ای

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. علم رسمی می‌کند صائب دل روشن سیاهعارفان را بس بود چون صبح لوح ساده‌ای

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love