تا دیده محو روی تو شد کامیاب شدشبنم به آفتاب رسید آفتاب شد

حسن تو از دمیدن خط کامیاب شدپیغمبر جمال تو صاحب کتاب شد

از شرم زلف وروی تو در ناف آهوانصد بار مشک خون شد وخون مشک ناب شد

یک چشم خواب تلخ جهان در بساط داشتآن هم نصیب دیده شور حباب شد

تا چهره تو در عرق شرم غوطه زدهر آرزو که در دل من بود آب شد

آب حیات خضر گل آلود منت استخوش وقت تشنه ای که دچار سراب شد

چون دید گل به دیده شبنم بقای عمردر بوته گداز در آمد گلاب شد

از رفتن حباب چه پرواست بحر راعشق ترا ازین چه که عالم خراب شد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب ز فیض جاذبه عشق عاقبتبا آفتاب ذره من همرکاب شد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love