– Neçin pəncərəmi döydün, ey külək?
– Neçin pəncərəmi döydün, ey külək?– Odur bax, yar gəlir... Çiynində örpək!– Sən görən deyiləm... Keçibdir yaşım,Ağarıb saqqalım, ağarıb başım...– Eşqə nə yaş vardır, nə də ki, zaman,Onunla kamala dolacaq insan!– Bələdəm, bələdəm o ülviyyətə,Daim can atdığım əbədiyyətə!Amma ki, neyləmək!– Aç pəncərəni,O bahar, o günəş qoy öpsün səni!– De, gəlsin... Getməmiş ixtiyar əldən,Qovuşum o məna dünyasına mən!..
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zeynal-xelil-necin-penceremi-doydun-ey-kulek
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Könül, cahanda qəmi-hicri-yarə səbr eylə,Nə qədr vursa sənə yar yarə, səbr eylə.
Hay mədədÇox çalışdım, mətləbimə çatmadımArzu mənim canda qaldı, hay mədəd
TəcnisMüshəf cəmalından yay qaşlarındanOxudum bir kəlmə ayə, mən dilbər,
ŞikəstəQalmışam pərvanə tək,Odlanə-odlanə mən.