Love
چون طبع تو با یار جفا می ورزددل در غم تو ز بیم جان می لرزد
Rubai 71لعل لبت ار به بوسه سرکش نبوداز دست تو یک پای بر آتش نبود
Rubai 92ای از غم هجران تو ای طرفه نگاردر هر نفسی شکایتم بودی کار
Rubai 93یارم سخن عشوه نهاد اندر بارغم تاختن آورد ز من برد قرار
Rubai 94یک تیر جفا نماند کان زیبا یارآنرا نزدست بر دل من صد بار
Rubai 95با من چو گل ار شبی بپیوندد یارننشسته هنوز رخت بر بندد یار
Rubai 98من دوش به یار گفتم ای تنگ شکرشاید که لب ترا گزم بار دگر
Rubai 100با یار جفا جوی پس از هجر درازکردم به تلطف سخن وصل آغاز
Rubai 119در شیوه عشق بیش ازین کم نزنمور دل ببرد دو دیده بر هم نزنم
Rubai 144هر شب صنما! که رای زی خنده کنیصد عاشق مرده را به لب زنده کنی
Rubai 146آنکس که به چهره بوستانیست توییوانکس که به غمزه دلستانیست تویی
Qasida 3نار است شعله شعله، رخ دلبرم ز تابمار است عقده عقده، دو زلفش بر آفتاب
Qasida 7شب نباشد که فراق تو دلم خون نکندوآرزوی تو مرا رنج دل افزون نکند
Qasida 9تا به دل و جان مرا آفت جانان رسیدبس که ز جانان به من رنج دل و جان رسید
Qasida 11آن رخ رخشان و زلف عنبر افشانش نگرو آن لب و دندان چون لؤلؤ و مرجانش نگر
Qasida 15کجا شد آنکه مرا خان بدو بدی خوش و خرمکه تا شد او دل و چشمم تباه شد ز تف و نم
Qasida 24سرو قدی شکر لبی گلرخ غالیه کلهجان مرا به صد زبان زآن رخ و غالیه گله
Qasida 27خدبنا میزد چه رویست آنچنان آراستهوز خیال طلعتش میدان جان آراسته
Qasida 29ای دل به عشق روی تو از جان برآمدهجان در هوای تو ز تن آسان برآمده
Qasida 32نه مهر من طلبی نه سر وفا داریچو دوستدار توأم دشمنم چرا داری
Ghazal 3جانا به جز غم تو دلم را هوس مبادجز تو کسم ز جور تو فریادرس مباد
Ghazal 4ناکرده وداع از بر دلدار شدم دورنزدیک شدم با غم و از یار شدم دور
Ghazal 5جانان نکند هرگز، هرگز نکند جانانشادان دل ما یکدم، یکدم دل ما شادان
Rubai 1بد دوش چه، راز، با که، با یار مراپنهان ز که، از خصم، چه انکار مرا
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.