Mahsati Ganjavi: Love
باد آمد و گل بر سر مِیخواران ریختیار آمد و می در قدح یاران ریخت
Rubaiyat, 9هر لحظه غمی به مستمندی رسدتتیری به جفا به دردمندی رسدت
Rubaiyat, 12با من لب تو چو زلف تو بسته چراست؟چشم خوش تو خصم من خسته چراست؟
Rubaiyat, 18افسوس که اطراف گلت خار گرفتزاغ آمد و لاله را به منقار گرفت
Rubai 21ما را به دم پیر نگه نتوان داشتدر حجرهٔ دلگیر نگه نتوان داشت
Rubaiyat, 23گیسو به سر زلف تو درخواهم بستتا بنشینی چو دوش نگریزی مست
Rubai 26کار از لب خشک و دیده تر بگذشتتیر ستمت ز جان و دل بربگذشت
Rubaiyat, 37چون شانه و سنگ اگر پذیرد رایتتا فرمائی به لعل گوهرزایت
Rubai 38جوله پسری که جان و دل خسته اوستاز تار دو زلفش تن من بسته اوست
Rubai 39نوشین لب او دوش به لالا میگفتصد نکته به از لؤلؤ لا لا میگفت
Rubaiyat, 41سوگند به آفتاب یعنی رویتوآنگاه به مشک ناب یعنی مویت
Rubai 42بر عارض یار من سپهر از انگَشتمنشور زوال حسن او خواست نوشت
Rubaiyat, 44در دهر مرا جز تو دلافروز مبادبر لعل لبت زمانه فیروز مباد
Rubaiyat, 50ز اندیشهٔ این دلم به خون میگرددکآخر کار من و تو چون میگردد
Rubaiyat, 52مشکی که ز چین ختن آهو دارداز چینِ سرِ زلف تو آهو دارد
Rubaiyat, 56قصه چه کنم که اشتیاق تو چه کردبا من دل پر زرق و نفاق تو چه کرد
Rubaiyat, 59آن یار کلهدوز چه شیرین دوزدانواع کلاه از در تحسین دوزد
Rubai 60هر کارد که از کشته خود برگیردوَاندر لب و دندان چو شکر گیرد
Rubai 66سرمایه روزگارم از دست بشدیعنی سر زلف یارم از دست بشد
Rubaiyat, 69آنها که هوای عشق موزون زدهاندهر نیم شبی سجاده در خون زدهاند
Rubaiyat, 72شهری زن و مرد در رخت مینگرندوز سوز غم عشق تو جان در خطرند
Rubaiyat, 75شب را چه خبر که عاشقان می چه کشندوز جام بلا چگونه می زهر چشند
Rubai 76سهمی که مرا دلبر خباز دهدنه از سرِ کینه، از سر ناز دهد
Rubaiyat, 76با هر که دلم ز عشق تو راز کنداول سخن از هجر تو آغاز کند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.