Mahsati Ganjavi: Love
کس چون تو به عقل زندگانی نکنددر شیوهٔ عشق مهربانی نکند
Rubai 78هر تیر که آن ترک سبک سایه زندبر سینه عاشقان بی مایه زند
Rubai 79بس جور کز آن غمزهٔ زیبات کشندبس درد کز آن قامت رعنات کشند
Rubaiyat, 79آن، کآتش مهر در دل ما افکنددر آب، نظر بر رخ زیبا افکند
Rubai 85ای «پور خطیب گنجه» پندی بپذیربر تخت طرب نشین به کف ساغر گیر
Rubai 90دلدار کله دوز من از روی هوسمیدوخت کلاهی ز نسیج اطلس
Rubai 91در رهگذری فتاده دیدم مستشدر پاش فتادم و گرفتم دستش
Rubai 92ای عقرب زلفت زده بر جانم نیشتیر قد تو مرا برآورده ز کیش
Rubaiyat, 92جانا تو ز دیده اشک بیهوده مباردلتنگی من بس است دل تنگ مدار
Rubaiyat, 93گر بت رخ توست بتپرستی خوشترور باده ز جام توست مستی خوشتر
Rubaiyat, 104از بس که کند زلف تو با روی تو نازبیم است که از رشک کنم کفر آغاز
Rubaiyat, 106دریافتم آخر ز قضا را به شبشصد بوسه زدم بر لب همچون رطبش
Rubaiyat, 109آن دیده که دیدن تو بودی کارشاز گریه تباه میشود مگذارش
Rubai 112من عهد تو سخت سست میدانستمبشکستن آن درست میدانستم
Rubaiyat, 116ای رنج غم تو برده و خوردهٔ دلاندیشهٔ تو به ناز پروردهٔ دل
Rubai 118زرد است ز عشق خاکبیزی رویموین نادره را به هر کسی چون گویم
Rubaiyat, 124رفت آن که سری پر از خمارش دارمچون جان دارم گهی که خوارش دارم
Rubaiyat, 126ای فاخته مهر چون به تو درنگرمزیبائی طاوس به بازی شمرم
Rubai 127در دام غم تو خستهای نیست چو منوز جور تو دل شکستهای نیست چو من
Rubai 128دی خوش پسری بدیدم از سرّاجانشایسته و بایسته تر از سراجان
Rubai 130ای زلف تو حلقه حلقه و چین بر چینطغرای خط تو برزده چین بر چین
Rubai 131آن زلف شکسته را ز رخ، یک سو زنبر هر دو طرف مزن تو بر، یک سوزن
Rubai 132رفتی پسرا دوش به می نوشیدنبودت هوس یار دگر ورزیدن
Rubaiyat, 135ما بندگی آن رخ زیبات کنیمو آزادگی طرهٔ رعنات کنیم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.