Ghazal 2772

زلف او موی سفید نافه را در خون کشیدشاخ سنبل را زگلشن موکشان بیرون کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2778

مرگ را آماده شو هرگاه گردد مو سفیدزندگی بر طاق نسیان نه چو شد ابرو سفید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2781

بوسه از کنج دهان دلربا دارد امیداین دل گستاخ را بنگر چها دارد امید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2793

دل از امید وصلش هر زمان در پیچ و تاب افتدوگرنه خضر هیهات است در دام سراب افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2822

نمی بندد کمر هر کس کز او زنار برگرددمباد آن روز کز من روی زلف یار بر گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2837

از آن از سیر صحرا خاطرم خشنود می‌گرددکه داغم از سواد شهر مُشک‌اندود می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2844

عمل چون خالص افتد دل از ان پرنور می گرددصفای شهد شمع خانه زنبور می گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2849

زآب دیده من بید مجنون سبز می گرددبه جای غنچه دلهای پر از خون سبز می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2851

خوش آن رهرو که دایم چون فلک بر خویش می گرددکه بر خود هر که گردد بیش، شوقش بیش می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2860

دل صد پاره زان گرد می گلفام می گرددکه این اوراق را شیرازه خط جام می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2864

به احسان خانه از سیل حوادث رسته می‌گردددر بی‌خیر در اندک زمانی بسته می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2869

دل آسوده در زیر فلک پیدا نمی‌گرددز شورش قطره‌ای گوهر درین دریا نمی‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2872

دل عاشق به جور از یار دیرین برنمی گرددکه در سفتن زآب و رنگ خود گوهر نمی گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2886

ز حُسنِ شوخ‌طَرْفی دیده‌های تر نمی‌بندددر این دریا ز شورش دَر صدفْ گوهر نمی‌بندد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2922

به ذوقی تکیه بر شمشیر جسم لاغرم داردکه شبنم در کنار گل حسد بر بسترم دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2949

کجا از تیغ سرگرم محبت باک می دارد؟سرعاشق کمند وحدت از فتراک می دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2958

شکوه عشق را گردون گردان برنمی‌داردکه هر موری ز جا تخت سلیمان برنمی‌دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 298

زخم پنهانم اگر بیرون دهد خوناب‌هارنگ خون پیدا کند در صلب گوهر آب‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2982

اگرچه رنگ می‌گیرد ز مه هرجا بود سیبیاز آن سیب زنخدان ماه تابان رنگ می‌گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2995

جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟زعقل مصلحت بین صد بیابان دورم اندازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3008

برای رزق من گردون عبث تدبیر می سازدکه دل خوردن مرا از زندگانی سیر می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3023

دل ما بر سیه روزان فقر از خود فزون سوزدچراغ خانه ما در برون بیش از درون سوزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3067

حجاب آسمان کی مانع ما می تواند شد؟فلک مار ا کجا انگشتر پا می تواند شد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3075

زنور عارضش هر ذره ای خورشید منظر شدزشکر خنده اش هر چشم موری تنگ شکر شد

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.