Ghazal 2237

فلک نیلوفر دریای عشق استزمین درد ته مینای عشق است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 224

از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟سیل یک مهمان ناخوانده است این ویرانه را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2255

حلقه آه مرا سپهر نگین استگریه من روشناس روی زمین است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2261

غباری بجا از زمین مانده استبخاری ز چرخ برین مانده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 229

کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه رااختری پیوسته باشد در گذر پروانه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2306

مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2314

ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟پشت نتوان بهر زخم خار بر گلزار داد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2328

زلف مشکین را چرا آن نازپرور می برد؟بی خطا افتاده خود را چرا سر می برد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2389

عیب‌جو چندان که عیب از ما به در می‌آوردغیرت ما زور بر کسب هنر می‌آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2395

یار ما در پرده شب باده تنها می خوردسازگارش باد یارب گرچه بی ما می خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2400

خون مردم را چون آب آن لعل میگون می خوردآب را نتوان چنین خوردن که او خون می خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2420

یار ساقی گشت و مطرب هم نوا پرداز شدچرخ گو ناسازشو چون صحبت ما ساز شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2425

جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟دل به جان آمد ز وحشت دل شکاران را چه شد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2437

روی یوسف تا کبود از سیلی اخوان نشدهمچو روی نیل بر مصرش روان فرمان نشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2450

گرچه عمری شد صبا مشق ریاحین می کشدخجلت روی زمین زان خط مشکین می کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2490

تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمندبر فلک ماه تمام از هاله شد زناربند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 261

چون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 265

یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ماهم‌خیال و هم‌صفیر و هم‌نوا بودیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2652

شورش عشقم ز تدبیر نصیحتگر فزودکعبه بر زنجیر مجنون حلقه دیگر فزود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2714

روح چون تن‌پرور افتد عاقبت تن می‌شودآب در آهن چو لنگر کرد آهن می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2734

کی به عاشق بوسه آن لعل لب میگون دهد؟نیست ممکن گوهر شاداب نم بیرون دهد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2735

دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهدعالمی را مایه از سنگ ملامت می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2736

بی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهدآب روشن را صدف تشریف گوهر می دهد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2770

با زمین گیری کمان آسمان نتوان کشیدتا نگردی راست چون تیر، این کمان نتوان کشید

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.