Fate
کرد خزان تاختن بر صف خیل بهارباد وزان بر رزان گشت به دل کینهدار
Qasida 115کو دلی کانده کسارم بود و بساز جهان زو بودهام خشنود و بس
Qasida 117صبح از حمایل فلک آهیخت خنجرشکیمخت کوه ادیم شد از خنجر زرش
Qasida 119اینک مواقف عرفات است بنگرشطولش چو عرض جنت و صد عرض اکبرش
Qasida 121رخسار صبح را نگر از برقع زرشکز دست شاه جامهٔ عیدی است در برش
Qasida 128تا درد و محنت است در این تنگنای خاکمحنت برای مردم و مردم برای خاک
Qasida 142هر زمان زین سبز گلشن رخت بیرون میبرمعالمی از عالم وحدت به کف میآورم
Qasida 189خورشید کسری تاج بین ایوان نو پرداختهیک اسبه بر گوی فلک میدان نو پرداخته
Qasida 194ماه نو دیدی حمایل ز آسمان انگیختهاختران تعویذ سیمین بیکران انگیخته
Qasida 198این آتشین کاسه نگر، دولاب مینا داشتهاز آب کوثر کاسهتر و آهنگ دریا داشته
Qasida 202مهر است یا زرین صدف خرچنگ را یار آمدهخرچنگ ناپروا ز تف، پروانهٔ نار آمده
Qasida 210گر به قدر سوزش دل چشم من بگریستیبر دل من مرغ و ماهی تن به تن بگریستی
Qasida 213دوش که صبح چاک زد صدرهٔ چرخ عنبریخضر درآمد از درم صبحوش از منوری
Qasida 214موکب شاه اختران، رفت به کاخ مشتریشش مهه داده ده نهش، قصر دوازده دری
Qasida 215پیش که صبح بر درد شقهٔ چتر عنبریخیز مگر به برق می برقع صبح بر دری
Qasida 216ماه به ماه میکند شاه فلک کدیوریعالم ناقه برده را، توشه دهد توانگری
Rubai 13بختی دارم چو چشم خسرو همه خوابچشمی دارم چو لعل شیرین همه آب
Rubai 21خاقانی اگر ز راحتت رنگی نیستتشنیع مزن که با فلک جنگی نیست
Rubai 22گم شد دل خاقانی و جان بر دویَک استوز غدر فلک خلاص را هم به شک است
Rubai 24خاقانی اگر نقش دلت داغ یکی استنانش ز جهان یا ز فلک بینمکی است
Rubai 28خاقانی از آن ریزشِ همّت که تو راستجستن ز فلک ریزهٔ روزی نه رواست
Rubai 32گر عهد جوانی چو فلک سرکش نیستچندین چه دَوَد که پای بر آتش نیست
Rubai 36گردون حشمی ز پایهٔ رفعت اوستدریا نمی از ترشح نعمت اوست
Rubai 43بر جان من از بار بلا چیست که نیستبر فرق من از تیر قضا چیست که نیست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.