Mahsati Ganjavi: Wine and the tavern
باد آمد و گل بر سر مِیخواران ریختیار آمد و می در قدح یاران ریخت
Rubaiyat, 15در میکده پیش بت تحیّات خوش استبا ساغر یک منی مناجات خوش است
Rubai 16هنگام صبوح، گر بت حور سرشتپر می قدحی به من دهد بر لب کشت
Rubaiyat, 23گیسو به سر زلف تو درخواهم بستتا بنشینی چو دوش نگریزی مست
Rubai 56شاهان چو به روزِ بزم ساغر گیرندبر ساز و نوای چنگ چاکر گیرند
Rubaiyat, 60چشم ترکت چون مست برمیخیزدشور از می و میپرست برمیخیزد
Rubai 65پیوسته خرابات ز رندان خَوش باددر دامن زهدِ زاهدان آتش باد
Rubai 84ای لعل تو تا لاله بستان بهاربادام توام، ز آب رزان داده خمار
Rubai 85ای «پور خطیب گنجه» پندی بپذیربر تخت طرب نشین به کف ساغر گیر
Rubai 91در رهگذری فتاده دیدم مستشدر پاش فتادم و گرفتم دستش
Rubaiyat, 93گر بت رخ توست بتپرستی خوشترور باده ز جام توست مستی خوشتر
Rubai 111لعل تو مکیدن آرزو میکردممی با تو کشیدن آرزو میکردم
Rubai 114برخیز و بیا که حجره پرداختهاموز بهر تو پردهای خوش انداختهام
Rubai 115هم مستم و هم غلام سرمستانمبیزار ز زهد و بنده ایمانم
Rubai 121ما مرد مئیم و در خرابات مقیمنه مردم سجاده و نه مرد گلیم
Rubaiyat, 124رفت آن که سری پر از خمارش دارمچون جان دارم گهی که خوارش دارم
Rubai 129زلفین تو سی زنگی و هر سی مستانسی مستانند خفته در سیمستان
Rubai 158هان تا به خرابات مجازی نائیتا کار قلندری نسازی نائی
Rubai 160زلف و رخ خود به هم برابر کردیامروز خرابات منور کردی
Rubai 162در سنگ اگر شوی چو پار ای ساقیبر آب اجل کنی گذار ای ساقی
Rubaiyat, 162ای دست تو دست من به دستان بستهبا زلف تو عهد بتپرستان بسته
Rubai 163در وقت بهار جز لب جوی مجویجز وصف رخ یار سمنروی مگوی
Rubaiyat, 165می خورد به پاییز درخت از ژالهشد مست و شکوفه میکند یک ساله
Rubaiyat, 167دلدار به من گفت که می بر کف نهداد دل خود ز آب انگور بده
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.