Ghazal 1186

بی اجابت آه مرغ آشیان گم کرده ای استناله بی فریادرس تیر نشان گم کرده ای است

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 1187

صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای استآفتاب از صبح داغ در نمک خوابانده ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1188

بی جمالت مردمک آیینه نزدوده ای استبی تماشای تو مژگان دست بر هم سوده ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1189

با رخ خندان او گل چهره نگشوده ای استبرق با جولان شوخش پای خواب آلوده ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 119

از نظر یک لحظه دوری نیست محبوب مراپیرهن از پردهٔ چشم است یعقوب مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1190

قسمت ما از بهاران همچو گل خمیازه ای استروزی بلبل ز فریاد و فغان آوازه ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1191

لب چو گردد خالی از عقد سخن، خمیازه ای استچون نباشد گوهر دندان، دهن خمیازه ای است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1192

زان قد نازآفرین در هر دلی اندیشه ای استاین نهال شوخ را در هر زمینی ریشه ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1193

شد چو عالمگیر غفلت، جاهل و دانا یکی استخانه چون تاریک شد بینا و نابینا یکی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1194

روی کار دیگران و پشت کار من یکی استروز و شب در دیده شب زنده دار من یکی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1195

در بهارستان یکرنگی شراب و خون یکی استبلبل و گل، سرو و قمری، لیلی و مجنون یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1196

عمر شمع صبح و لطف بی بقای او یکی استعهد گل در زود رفتن با وفای او یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1197

دوستی با کورفهمان حجت نادیدگی استوحشت از فهمیدگان برهان نافهمیدگی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1198

راحت کونین در زیر سر بیگانگی استهست اگر دارالامانی کشور بیگانگی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1199

چشمم از خواب پریشان، چشمه پر سنبلی استاز دل صد پاره هر مژگان من شاخ گلی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 120

عشق خونگرم از محبت کرده ایجاد مراآهوان از چشم نگذارند صیاد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1200

هر زمان در شهر بند عقل، سور و ماتمی استجز جهان عشق نبود گر جهان بی غمی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1201

خاک با این رتبه تمکین، جناب آدمی استچرخ با آن شان و شوکت در رکاب آدمی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1202

هر دلی کز زلف جانان سر برآرد کشتنی استاز حرم صیدی که پا بیرون گذارد کشتنی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1203

تا نپوشیده است روی خال را خط دیدنی استتا نگردیده است صاحب تخم ریحان چیدنی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1204

زیر پای سرو چون آب روان غلطیدنی استگل به تردستی ز عکس تازه رویان چیدنی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1205

مدتی شد کز حدیث اهل دل گوشم تهی استچون صدف زین گوهر شهوار آغوشم تهی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1206

بی محابا در میان نازکش انداخت دستناخن شاهین ز رشک بهله ای در دل شکست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1207

دل به نور شمع نتوان در گذار باد بستساده لوح آن کس که دل بر عمر بی بنیاد بست

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.