Safavid era
چشمی به گریه تر نشد از دود آتشمیارب چه بود مصلحت از بود آتشم؟
Ghazal 5807از شرم عشق بود مرا در نقاب چشمشد زان رخ گشاده مرا بی حجاب چشم
Ghazal 5808از گوهر سرشک بود آب و تاب چشمچشمی که خشک شد نبود در حساب چشم
Ghazal 5809از گریه شبانه فزاید جلای چشمباشد ز اشک گرم چراغ سرای چشم
Ghazal 581عیار حسن ز صاحب نظر شود پیداکه قیمت گهر از دیده ور شود پیدا
Ghazal 5810از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟در دست دیگری است عنانم چسان کشم؟
Ghazal 5811آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟این بس که گاهی از قلم او سخن کشم
Ghazal 5812از روی نرم سرزنش خار می کشمچون گل ز حسن خلق خود آزار می کشم
Ghazal 5813اول سری به رخنه دیوار می کشمدیگر به آشیانه خود خار می کشم
Ghazal 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشمچون ساغری ز باده گلرنگ می کشم
Ghazal 5815از فکر خلق عشق خدا کرد فارغماین درد از هزار دوا کرد فارغم
Ghazal 5816سرگرم عشقم از غم دستار فارغماز کفر و دین و سبحه و زنار فارغم
Ghazal 5817دل را ز جوش گریه نگردید تاب کمزور شراب عشق نگردد ز آب کم
Ghazal 5818از موج اشک، کام نهنگ است مسکنموز برق آه، دیده شیرست روزنم
Ghazal 5819چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنمدستی به دل گذارم و دستی به سر زنم
Ghazal 582عجب که یک دلِ خوش در جهان شود پیداز شورهزار کجا گلسِتان شود پیدا؟
Ghazal 5820کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟این خون گرم را هدف نیشتر کنم
Ghazal 5821چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟روشندلی کجاست به جان گفتگو کنم؟
Ghazal 5822آغاز خط مفارقت از یار میکنمدر نوبهار پشت به گلزار میکنم
Ghazal 5823روزی که چشم بر رخ او باز می کنمبرخود زیاده از همه کس ناز می کنم
Ghazal 5824دل را جلا به دیده نمناک می کنمآیینه را به دامن تر پاک می کنم
Ghazal 5825لب چون صدف به آب گهر تر نمیکنمگوهر به آبروی برابر نمیکنم
Ghazal 5826نزدیک من میا که ز خود دور می شوموز بیخودی ز وصل تو مهجور می شوم
Ghazal 5827نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.