Mujir al-Din Baylaqani: Seljuk era
در کوی غم تو صبر بی فرمانستدر دیده ز اشگ هر شبی طوفانست
Rubai 29شاهی که سعادت و ظفر رهبر اوستدر چشم فلک سرمه ز خاک در اوست
Rubai 30عهدیست که جام می ندیدم بر دستنه عشرت پنج روزه وامن پیوست
Rubai 31زان روز که چشم من به رویت نگریستنگذشت شبی که در غمت خون نگریست
Rubai 32ای دیده نگویی که ترا با دل چیستوی دل ز تو چند خواهد این دیده گریست
Rubai 33ای موی سپید هیچ آزرمت نیست؟بر من بجز از تاختن گرمت نیست؟
Rubai 34چون در دل من تویی دروغم خوش نیستکارم ز تو چون زلف تو درهم خوش نیست
Rubai 35چون دلم که زلف یارم خم داشتدر حلقه او رفت و قدم محکم داشت
Rubai 36هر زخم جفایی که فلک پنهان داشتزد بر دل ما از قضا فرمان داشت
Rubai 37با من غمت ای فقاعی حور سرشتهنگام وفا تخم تبهکاری کشت
Rubai 38دل در غم تو نقش امان جست و نیافتوز محنت تو خلاص جان جست و نیافت
Rubai 39بس دل که ز عشق تو سر خویش گرفتبس جان که به بازار تو از دست برفت
Rubai 40آنرا که بد امید وصال از چشمتدور از لبت افتاد به حال از چشمت
Rubai 41دل بر سر کوی تست سرمست غمتتن همچو دل اوفتاده در شست غمت
Rubai 42ای کم زده خورشید فلک از رایتعاجز شده کان ز طبع گوهرزایت
Rubai 43گندانی را کز آفتابه ش نم زادچون آتش خاطر آب خود داد به باد
Rubai 44پیروزه آسمان نگینم زیبدبر توسن روزگار زینم زیبد
Rubai 45با من چو شبی به وصل در پیونددننشسته هنوز رخت بر می بندد
Rubai 46گر یار به خون تو کمر در بنددای دل مکن آنچه از تو خرد نپسندد
Rubai 47گندانی را که گند بدعت داردفرابه به سنگلاخ ما می آرد
Rubai 48دهر ار چه غم نامتناهی دارددر کار دلم بسی تباهی دارد
Rubai 49گل از رخ گلرنگ تو تشویر خوردنرگس ز کمان ابروت تیر خورد
Rubai 50از روی خرد شعر ترا ای سره مردماننده به آب بیلقان باید کرد
Rubai 51دل گر سوی لهو و ناز کم می یازدشاید که ز غم به خود نمی پردازد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.