Mujir al-Din Baylaqani: Seljuk era
با یار جفا جوی پس از هجر درازکردم به تلطف سخن وصل آغاز
Rubai 101بی زلف تو شد چشم من از ابر خجلوز چشم تو پای دل فرو رفت به گل
Rubai 102یک دست به مصحف و دگر دست به جامگه نزد حلال مانده گه نزد حرام
Rubai 103دی از می عشق مست برخاسته اممحنت کش و غم پرست برخاسته ام
Rubai 104ای چرخ به زیر پای تو پست شدموز جام شفق جرعه تو مست شدم
Rubai 105گفتم که مگر داد بزرگی دادم؟بند فلکی به زیرگی بگشادم
Rubai 106گفتم که به مهر یار دل بسپردماز هجر نگویم ار ساید خردم
Rubai 107گفتم ز دم سرد رهان یک بارمبا آنکه نکرد گفت منت دارم
Rubai 108چون عود اگر چه تن بلاکش دارمچون مجمر اگر چه دل بر آتش دارم
Rubai 109از چشم خود ابر را خجل می دارموز خون همه خاک راه گل می دارم
Rubai 110دل بر تو فشانم ار بسوزی جگرمو آن دل که من از تو باز گیرم که برم؟
Rubai 111تا کی غم وصل تو پر آوازه خورمبیدل ز تو اندوه بی اندازه خورم
Rubai 112چون در شب هجر تو فرو شد روزمواندر غم تو نیست کسی دلسوزم
Rubai 113گفتم به مراعات دل و تن برسمیک چند به حق دوست و دشمن برسم
Rubai 114تن کو که بدو ناز و دلال تو کشم؟یا دل که غم هجر و وصال تو کشم؟
Rubai 115ماییم درین زمانه سر دفتر غمغم در خور ما آمده ما در خور غم
Rubai 116جان خواست ز من دوش بت دلگسلمگفتم بدهم باز نفرمود دلم
Rubai 117پیوسته ز روزگار دشمن کاممگر شهد خورم زهر شود در کامم
Rubai 118روزی که سراپرده بر افلاک زنمآن روز ردای صبح را چاک زنم
Rubai 119در شیوه عشق بیش ازین کم نزنمور دل ببرد دو دیده بر هم نزنم
Rubai 120با دل گفتم کای دل پرفن! چکنم؟وین درد گرفته را به دامن چکنم؟
Rubai 121چندانکه به کار خود فرو می بینمبی دیده کی خویش نکو می بینم؟
Rubai 122هر عذر که با یار بداندیش نهمزان عذر همه خار دل ریش نهم
Rubai 123چون غنچه اگر بند دهان بگشایماسرار زمانه در زمان بگشایم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.