Mujir al-Din Baylaqani: Seljuk era
گر معتکف در وثاق تو نیمزان نیست که خسته فراق تو نیم
Rubai 125ای دیده اقبال به رویت نگرانعاجز شده از فر تو صاحب نظران
Rubai 126مه اهل سپاهان و مه بدعهدیشاندر کار هنر سستی و بدجهدیشان
Rubai 127زان زر هوسی که خیزد از کان سخنچندانکه نسخته ام به میزان سخن
Rubai 128آن عاقل دوست همچو ابله دشمنآن کرد به من کان نکند صد دشمن
Rubai 129تقویم نو ای معجز طبع تو سخن!بفرست و به وعده کژم طیره مکن
Rubai 130صد طعنه ز هر گدای می خوردم منصد شربت جان گزای می خوردم من
Rubai 131آساید اگر شوی تو همخوابه منگوش فلک ستمگر از لابه من
Rubai 132کندم همه شب ریش ز عشقت تا تو!کافر شدی و نماند خونی با تو
Rubai 133ای گشته زیان مملکت سود از تو!رو تازگی جهان بیفزود از تو
Rubai 134هر تخم که کاشتم نیامد به دروتا چند خورد کهنه دلم غصه نو
Rubai 135چون سایه نه نیستم نه هستم بی تووز سایه خویشتن گسستم بی تو
Rubai 136وصلی که مرا به ناز پروردی کو؟جانی که مراعات دلم کردی کو؟
Rubai 137ای شب چکنم چاره! من از بهر خدایتنهایی و تیرگی و بندی بر پای
Rubai 138ای برده دلم به صد هزار استادی!در عشق تو بندگی به از آزادی
Rubai 139صد عشوه نغز و دلستان آوردیتا عمر عزیزم به زیان آوردی
Rubai 140با دل گفتم چو دلبری بگزیدیبنشین و بگو که با منش چون دیدی؟
Rubai 141ای موی سپید! اگر شبی با یاریبنشینم و از عیش بر آید کاری
Rubai 142ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزیدر جستن وصل آب رخ خود ریزی
Rubai 143زان دل ز من ای سرو سهی! نستانیخواهی که ز من دل تهی نستانی
Rubai 144هر شب صنما! که رای زی خنده کنیصد عاشق مرده را به لب زنده کنی
Rubai 145یک دم به وصال با رهی ناساییجز سوی خلاف کار من نگرایی
Rubai 146آنکس که به چهره بوستانیست توییوانکس که به غمزه دلستانیست تویی
Rubai 147در معرکه شیر آتش انگیز توییدر بزم به از هزار پرویز تویی
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.