Rubaiyat, 179

از دیده اگر نه خون روان داشتمیرازت ز دل خسته نهان داشتمی

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 2

صابرا نامهٔ گرامی توروح افسرده را روان بخشد

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 3

آن دزد چون بود که به خانه درون شودخانه ز بیم دزد ز روزن برون شود

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 181

بس خون که بدان دو چشم خونخواره کنیبس دل که بدان دو زلف آواره کنی

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 4

آخر زمان که طبع حکیمان نگون شودسه صد حکیم مر جلبی را زبون شود

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 183

جسمی دارم دلی خراب اندر ویجانی دارم هزار تاب اندر وی

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 6

چون خواهم رفت بی تو چندین منزلکز دست شدم هم به نخستین منزل

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 184

تا کی به هوای دل چنین خوار شویدر دست ستمگری گرفتار شوی

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 7

مؤلف تذکره آفتاب عالمتاب درباره مَهْسَتی میگوید: در موزونی طبیعت و قد و قامت و تناسب اعضا و لفظ و معنی و حسن صورت و محبت سرآمد اقران و سرخیل لولیان زمان بود. سلطان سنجر سلجوقی و بنظر بعضی بابر پادشاه فریفته حسن و جمال و شیفته غنج و دلال آن بدیعه الجمال گردید بنابرآن به حضوری مجلس خاص سلطانی اجازت تمام داشت و در آن بزم با شعرا و ادبائی مانند امیر احمد و غیره طریقه مطارحه و معارضه می‌پیمود، روزی سلطان به مَهْسَتی چنین گفت:«چیست پنهان زیر دامان تو ای سیمین بدن »

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 185

در دل نگذارمت که افگار شویدر دیده ندارمت که بس خوار شوی

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 8

شبی به طنز گفتم به خواجه پور خطیبنُس فراخ چو بینی ز خشک و تر بفرست

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 186

چون بند ز نامهٔ تو بگشاد رهیبر دستخط تو بوسه‌ها داد رهی

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 9

از جماع نره خر بر ماده خررغبتی بر طبع خاتون اوفتاد

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 187

شفتالوی آبدارت ای سرو سهیآمد ز ره بوسه به دندان رهی

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 10

گر بیفتد یک سر مویی ز خاتون زمانبس گنه آویزه دارد بی ریا و ریب و شک

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 11

بس سپوزید خواجه خاتون رااول روز تا به آخر شام

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 189

ای بت به سرِ مسیح اگر ترساییخواهم که به نزد ما تو بی‌ترس آیی

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 12

طیبتی نیک گویمت بشنورسم مردی مجوی از معنون

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 13

از رسول بزرگ، واعظ شهرگفت روزی حکایتی خندان

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 14

ندانم ترا «تاج دین» یاد هستکه بر خط تو ماه سر می‌نهاد

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 15

در آن شه‌ره دیو کز پس نهیبفرشته چو طاوس پر می‌نهاد

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 16

صحبت بی‌خرد، سخندان راهم به کردار گاو بد باشد

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 17

پوستینی بخواستم از توتا زمستان به سر بریم در آن

Mahsati Ganjavi1 min
Qit'a 18

به خدایی که بر خداوندانفرض کرده‌ست بندگی کردن

Mahsati Ganjavi1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.