Seljuk era
گفتم می خوشگوار پیش آور زودگفتا شب آدینه نخواهی آسود
Rubaiyat, 49کردی به سخن پریرم از هجر آزادبر وعدهٔ بوسه دی دلم کردی شاد
Rubai 50جان کو به تن آباد بود هیچ بوَددل گر به جهان شاد بود هیچ بود
Rubaiyat, 50ز اندیشهٔ این دلم به خون میگرددکآخر کار من و تو چون میگردد
Rubai 51چشمم چو بر آن عارض گلگون افتاددل نیز ز راه دیده بیرون افتاد
Rubaiyat, 51غم با لطف تو شادمانی گرددعمر از نظر تو جاودانی گردد
Rubai 52جانا نه هر آنکس که دلی خوش داردحال دل بیدلان مشوش دارد
Rubaiyat, 52مشکی که ز چین ختن آهو دارداز چینِ سرِ زلف تو آهو دارد
Rubai 53جانا غم دل ز بینوائی خیزدوین دود ز آتش جدائی خیزد
Rubai 54در راه خدا صبور میباید بودوز غیر خدا به دور میباید بود
Rubaiyat, 54جان در ره عاشقی خطر باید کردآسوده دلی زیر و زبر باید کرد
Rubai 55آنروز که توسن فلک زین کردندآرایش مشتری و پروین کردند
Rubai 56شاهان چو به روزِ بزم ساغر گیرندبر ساز و نوای چنگ چاکر گیرند
Rubaiyat, 56قصه چه کنم که اشتیاق تو چه کردبا من دل پر زرق و نفاق تو چه کرد
Rubai 57از دیده من چو اشگ گلگون بچکدهر لحظه هزار قطره افزون بچکد
Rubai 58زلف تو چو آه من درازی داردخلق خوش تو بنده نوازی دارد
Rubai 59شاها فلکت اسب سعادت زین کردوز جملهٔ خسروان تو را تحسین کرد
Rubaiyat, 59آن یار کلهدوز چه شیرین دوزدانواع کلاه از در تحسین دوزد
Rubai 60هر کارد که از کشته خود برگیردوَاندر لب و دندان چو شکر گیرد
Rubaiyat, 60چشم ترکت چون مست برمیخیزدشور از می و میپرست برمیخیزد
Rubai 61تا سنبل تو غالیه سائی نکندباد سحری نافه گشائی نکند
Rubaiyat, 61چون زور کمان در بر و دوش تو رسدتیرش به لب چشمهٔ نوش تو رسد
Rubai 63ای باد که جان فدای پیغام تو بادگر برگذری به کوی آن حور نژاد
Rubai 64در دل همه شرک و روی بر خاک چه سودزهری که به جان رسید تریاک چه سود
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.