Seljuk era
هر چند چو خاکِ راه خوارم گیریخاک توام، ارچه خاکسارم گیری
Rubaiyat, 148ای بیخبر از غایت دلداری منفارغ ز دل ستمکش و زاری من
Rubai 149هرگز کامم ز خفت و خوابم ندهیشب با تو سخن کنم جوابم ندهی
Rubaiyat, 149گر خون تو ای بوده پسندیدهٔ منشد ریخته از اختر شوریدهٔ من
Rubai 150چون در دلت آن بود که گیری یاریبرگردی ازین دل شده بی آزاری
Rubaiyat, 150افتاده ز محنت من آوازه برونای خانه مهر تو ز دروازه برون
Rubai 151خندان به دو رخ، گلِ بدیع آوردیکهاندر مه دی، فصل ربیع آوردی
Rubaiyat, 151ما را سر ناز دلبران نیست کنونآن رفت و گذشت و دل بر آن نیست کنون
Rubai 152دلها تو بری و قصد جانها تو کنیبر چهره ز خون دل نشانها تو کنی
Rubai 153درده می لعل لالهگون صافیبگشای ز حلقِ شیشه خون صافی
Rubai 154دل بی تو، بجز خون جگر بارد، نیمانند تو، بی وفا فلک آرد، نی
Rubaiyat, 154آب ارچه نمیرود به جویم با توجز در ره مردمی نپویم با تو
Rubai 155هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبینمْت کز او تازه شود ترسایی
Rubaiyat, 155ابریست که خون دیده بارد غم توزهریست که تریاک ندارد غم تو
Rubai 156آنی که به لطف، تو سراسر نمکیچون بر گل تازه برچکیده نمکی
Rubaiyat, 156ابریست که قطره نم فشاند غم تودر بوالعجبی هم به تو ماند غم تو
Rubai 157چون خاک زمین اگر عنان کش باشیوز باد جفای دهر ناخَوش باشی
Rubai 158هان تا به خرابات مجازی نائیتا کار قلندری نسازی نائی
Rubai 159چون اسب به میدان طرب میتازیاز طبع لطیف سحرها میسازی
Rubaiyat, 159چون نیست پدید در غمم بیرون شوای دیده تو خون گری و ای دل خون شو
Rubai 160زلف و رخ خود به هم برابر کردیامروز خرابات منور کردی
Rubai 161مضراب ز زلف و نی ز قامت سازیدر شهر تو را رسد کبوتر بازی
Rubai 162در سنگ اگر شوی چو پار ای ساقیبر آب اجل کنی گذار ای ساقی
Rubaiyat, 162ای دست تو دست من به دستان بستهبا زلف تو عهد بتپرستان بسته
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.