ÖnümdəDünyanın qaragözlü pərisi,Qara dəniz.Başımın üstündəAğ çalmalı,Sıldırım qayalı dağSəssiz-səmirsiz.Bir qaya parçası üstündəOturmuşam tək.Ayaqlarımı yuyar sularYenə dalğa-dalğa,Ləpə-ləpə nəğmə deyərək,Mamırlı daşların üstündənSabun köpüyü kimi sürüşür,Yenidən tökülür dənizə.Haradansa yadıma Heminquey düşür,Dönüb bir zirvəyə baxıram,Bir də oturduğum qayaya.Uzaqda balıqçı qayıqları,Qağayılar şığıyır suya...Günəş közərə-közərəYarıb dənizi qalxır.O da ilk dəfə zirvəyə baxır,Mən də baxıram.Gör haradan harayadır fərqimiz:O dağ başında,Mən qaya daşında.Ayaqlarım suda,Yanımda balıqlar oynayır.Əl atsamPapağını götürərəmBaşından dalğanın.Baxıram,Bu yaxınlıq heyran edir məni...Bəs nədənO, dağ başındandaha yaxşı duyurDənizin romantikasını,Dənizin həqiqətini.

Məni dəniz heyran edib,O, “Qoca və dəniz”iylə hamını.Axı, duyğuya nə yaxın, nə uzaq?Hər şey yaxın olarƏgər ürəkdən vurulsaq.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring