Uşaqlıq şəklimə hey baxıram mən,İllər xəyalımdan süzülüb keçir.Şirin xatirələr gözüm önündənGah ağlayıb keçir, gah gülüb keçir.

Küçədən tapdığım rəngli bir şüşə,Könlümü nə qədər sevindirərdi!Adamlar, adamlar məni həmişəOxşayar, əzizlər, xoş dindirərdi.

Xəyalən uçardım ulduza, aya.Bir təzə sevdaya düşərdim hər gün.Elə bilərdim ki, bu qoca dünyaMənimçün yaranıb, ancaq mənimçün.

Dünya həmin dünya deyilmi aya-Bəs neçin mənimlə əylənmir yenə?Artıq köhnə dünya, bu qoca dünyaÖzgə cür görünür, özgə cür mənə!..

Bəlkə ayrılmışam özüm-özümdən,Özgə bir adamam bəlkə indi mən?Dünya gözəlləşir, dəyişir aləm;Ömür yollarını vüqarla keçdim.Anlaya bilmirəm, qana bilmirəmDünyamı dəyişdi, mənmi dəyişdim?

Yanvar, 1959

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets