Bezenmişdür yine gülşen bu giceEyâ bülbül gözün rûşen bu gice

Neçün türkî gözün gezledi ohınNeçün geymiş yüzün cevşen bu gice

İ göz göz ol nigârîn sohbetindeİ yüz ayağına döşen bu gice

Gice gice dimegil dün kısadurSabâh itmiş kemîn üşen bu gice

Miyânından kenârın diler isenSaçı ışkın bile kuşan bu gice

Delük âyîne senden oldı hod-bînAnun yolma gel uşan bu gice

Bu gün minberde bülbüller kılur şûrKi bizenmiş durur gülşen bu gice

Gice karanu vü zülfün karanuAyıblanmaz ana düşen bu gice

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Üşenmeyip şeker tutahlarunaHazarlardur meğer üşen bu gice

SourceDivan, G 276: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring