Bu dünle ışkunun meh-i tâbında hoş geçerOl aya cân fidâ ola ki binde hoş geçer

Ben her nefes yolma anun cân koyam nolaÇün bu gönül anun ile pâyende hoş geçer

Her bendini saçınun bende saymazamBen bende niçesi sayayum bende hoş geçer

Ben la'l kandini soraram kandasın diyüBilmez miyem gönülümi ki kanda hoş geçer

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gönül gider ü ışk gelür şükr idem hakaGönlümde çün revende vü âyende hoş geçer

SourceDivan, G 1022: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets