Cân câna irmediyise ten tene irdi şükr anaİşbu bizüm zemzememüz ten tene irdi şükr ana

Anca ciğer kanını ben lebleriyile içmişemKi sunıcah ağızuma el kana irdi şükr ana

Cân lebünüze ireli teng durur mecâli yohAyşi gerek ferâh ola cân câna irdi şükr ana

Geldi hayâli gönlüme özini buldı hânedeMuşdılığ oldı gönüle kul han irdi şükr ana

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Rûşen idi bu kim yüzin sever idüm kadîmdenŞimdi bizüm bu da'vîmüz bürhâna irdi şükr ana

SourceDivan, G 225: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets