Kimdür ol ki ayağunda ser komazGözden incü vü yüzinden zer komaz

Şöyle ki gamzene ben yürek kodumDünyâda hîç kimsene mermer komaz

Işkı ol yârun hakun bünyâdıdurKendi bünyâdını ol ebter komaz

Ben kızartmah dilemezem bu sırıİllâ nidem bâde-i ahmer komaz

Derdün ile zehr içerem dün ü günÖlmeğe la'l-i leb-i şekker komaz

Işkı ne büt kodı büt-tirâşBüt-şiken çün irdi hîç âzer komaz

Her dem ölüp dirilürsin aç gözünBir nefes höd sini hîç mahşer komaz

Işkı keşşâf oldı sevmüz örtülüKimsenün bilinde ol meyzer komaz

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Işk odına varlığımdan kes ümîdKopıcah kimsede huşk ü ter komaz

SourceDivan, G 1202: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets