Nigârâ ışkuna karşu ne cânı var gönülünSanur mısın ki ol odda mekânı var gönülün

Hezâr gönüli bir demde ışkun oda yakarMeğer ki la'l-i lebünüzde kânı var gönülün

Hezâr cân ser-i zülfünde hâksâr olmışOl ortada ne sanursın ne sanı var gönülün

Lebi girürse dünle dutısaram anı benKi girme hûn-ı dile zîrâ kanı var gönülün

Hayâli gönlüme binmiş getürdi gözlerümeKul olayım bu deme ki yamanı var gönülün

Ne cân ü ne dil ü ne akl ü ne ten ü varlıhKi cânı virmege gelse cihânı var gönülün

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gönül ne şart kılursa anı kabûl eyleKi kullığunda senün yüz zamânı var gönülün

SourceDivan, G 1225: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets