Nişân-ı ışk nedür ol ki bî-nişân olasınVücûd içinde ağızı gibi gümân olasın

Bu ten ki sende durur lutnna hattâ dururamRevâ durur ki benüm bu tenüme cân olasın

Cemâl perdesi içinde sırrun alur cânVedâ'-i câna eğer nâgehin ayân olasın

Hezâr şehr-i melâhat ola yüzünde senünOla mı ki bu cihân içre bir cihân olasın

Çü la'l kânını kimse cihânda gördügi yohLebüni sorduğum oldur ola mı kân olasın

Ağızına bah u gözümi görgü iy gavvâsBecid degül ki varup garka-i ummân olasın

Dilegün ol ise ki dökesin benüm yaşumıBenüm irâdetüm oldur ki kâmrân olasın

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Özümden azmışam u özümi bulımazamBu ışka dilegüm oldur ki tercümân olasın

SourceDivan, G 1077: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets