Olursa zühre bize müşterî bu gerdişdeRevâ durur ki bizüz ışk içinde verzişde

Benüm cânumı vü benüm gibi bigün cânınıKabûl ider velî değmez kılına erzişte

Birişte oldı vücûdum hevâsı odıyileEğerçi hîç durur gerek oldı bir işde

Lebini düşte görürsem özümi unıduramAceb niçe ola hâlüm görür isem dişde

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Yüzümde sikkeyi altuna urmayınca benUrımadum adumun sikkesini gümişde

SourceDivan, G 683: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets