Senün ile sanemâ ışkumuz nihânî gerekCihân içinde sevümüz senünle cânî gerek

Lebün girüryüregüm kanına benüm her demCânum tutağuna irüp sorışa kanı gerek

Ömür didükleri bir lahzadur velîkin benSenünle hoş geçürem azacuh zemânı gerek

Safâ-yı îşe gerekdür zemân mekân ihvânİkisi hâsıl olupdur bu dem mekânı gerek

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bu gün ki lâleye bahdum yüzinden utanuramYuzine bahmağa şimdi anun âmânı gerek

SourceDivan, G 1119: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets