Zî-nevrûzî durur şâhâ visâlün bize nevrûzıKam siz iy nigârînler görün türk-i nev-âmûzı

Kemânunı hatâ kurma yine kirpügüni çin düzBu gönlümüze mecmû' it nigârâ tîr-i dil-dûzı

Meğer zülfüni tağıtdun karanulıh durur dünyâGider zülfüni vü gösder bize mâh-ı şeb-efrûzı

Gönülüme didüm ben ki kirişmesine girişmeYorı bâd-ı hevâ sanma bu nâr-ı ışk-ı dil-sûzı

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gicelertana çıhardum şehâ zülfün firâkıyleOlınca yüzüni (gösder) nigârînâ bana rûzi

SourceDivan, G 247: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love