Son baharda
-Həmşirəzadəm için*
Kədərli, sisli bir aqşamdı, ağlıyordu səma;Bütün üfüqləri sarmışdı möhtəriz, məhcubBulutlar... iştə o matəmnisar dəmdə bana,Uzatdı dəsti-qəza pək acıqlı bir məktub.
O bir kitabeyi-məqbərdi, eyləyincə nəzər,Gözüm qarardı, təəssürlə münfəil, məbhut.Düşündüm, ağladım artıq o şəb sabahə qədər,Gözümdə dalğalanıb durdu süslü bir tabut.
Sənin o nuri-təbəssüm saçan dodaqlarını,O nazlı çöhrəni andıqca tirə oldu xəyal.İnanmaq istəmiyordum ki, gül yanaqlarınıƏcəl xəzan kibi çöksün də eyləsin pamal.
Yazıq!.. O yaşda kim ümid edər ki, böylə, səninBahari-hüsnün olur zib hicləgahi-ədəm?Doquz yaşında umulmaz bir iftiraqi-həzin!Əcəb şükufeyi-sevdamisin? Nəsin? Bilməm...
Niçin, niçin solu verdin, zavallı Məsuməm?Yaraşmıyor o kəfən duşi-nazəninində!Nədir o çini-müəbbəd, quzum, cəbinində?Bu kainatə nədən küsdün, ey mələk, bilməm!?
Nədən həyatə gücəndin? Bilinmiyor səbəbi;Xudamı gördü səzavar qürb rəhmətinə?Kitabi-hüsnünü bir şer naşinidə kibi,Oqur-oqur, doyamazdım onun səbahətinə.
Anar o dəmləri bən şimdi müztərib, düşkün,Kamali-yəslə tiflanə ahü zar edərim.Səninlə, baq, sənin alami-həsrətinlə bu gün,Ənini-matəmə bənzər bütün nəşidələrim.
Gözümdə şimdi cihan bir sərabi-giryənümud...Bütün təbiəti sarmaqda bir məlalü kədər;Sevimli, tazə çiçəklər olub xəzanaludO hüsni-naimi-cavidə sanki matəm edər.
Yarın sənin kibi onlar da həp sönüb bitəcək,Bu gündən iştə o solğun, vərəmli çöhrələri,Yarınki levheyi-matəmgüzini ərz edərək,Deyir ki, hər fərəhin var sonunda bir kədəri.
Əvət, gözəl mələyim! Hər səfa ələmlə bitər;Bu bir lətifeyi-qüdrət, bu bir həqiqətdir.Fəqət bahari-şəbabında bir şükufeyi-tər,Açılmadan saralıb solsa, mütləqa acınır.
Bu nüktə, iştə, budur ruhumu müəzzib edən,Düşündürən bəni ancaq bu... yoqsa inləyərək,Sönən həyati-bəşər sadə bir təhəvvüldən,Bir inqilabi-həzindən ibarət olsa gərək...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/cavid-son-baharda
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Açmasın çiçəklər, gülməsin güllər,Ötüşməsin şirin dilli bülbüllər,
Dəniz pərisiHər tərəf nəşədar, hər yer şən...Yenə hər şeydə bir təravət var.
Dəniz tamaşasıGünəş qürub ediyor; göy... mühitimiz gömgöy...Göz işlədikcə könül uçmaq üzrə çırpınıyor,
Dün və bu günDün səadətlə parlayan gözlər,Şimdi yəsü kədər nisar eylər.
Poems by other poets · Nature and spring
Bir gəlinin gözlərinin,Yağışı öldürdü məni.
MürəbbeAnın üçün uymaz qeyriyə könlüm,Bir əcəb molladır mənim sevdiyim,
Qəzəl: Hərçənd bəzmi-vüsalə cananə yetmişəmHərçənd bəzmi-vüsalə cananə yetmişəm,Ta canı tapşıranca ona cana yetmişəm
Bilməzİrəvan səfada nə qədər xoşsa,Bizim yaylaqlara tay ola bilməz.