Yarıçılpaq,Qədim insanDüşməninə bir daş atdı,Qana batdı.Daş düşmədiAmma yerə,

Uçub getdiÜfüqlərdən üfüqlərə.Deməyin ki, daş yox olduDaş çevrilib bir ox oldu.Oldu qılınc,güllə,mərmi.Dayanmadı fikir kimi.Atom oldu.Meridianı qırıq-qırıq,Arzuları zərrə-zərrə,Okeanı para-paraEdib keçdi...Həmin o daşİndi yenə dayanmayır,uçur hara?O, neytron, elektron –Dönübnələr,nələr olur.Alov olur,ölüm olur,zəhər olurEy həməsrim,Həqiqətin qan qardaşı,Dayandıraq olmazmı, de,Yarıçılpaq,yarıvəhşi,Qədim insanatan daşı?!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets