İlan
Atam deyərdi...Sən ilana tüfəngigözləriniyumub at,öləcək.Özü qızıl gülləninqabağına gələcəkSən onu yox,o sənintüfəngininİlan yuvası kimilüləsini,yarı yolda olangülləsinikirpiksiz gözləriləTezcə nişan alacaq,yarı yolda olacaq.Bir an tüstülü göydəGülləylə bir qalacaq,Sonra göyün qəzəbləVurduğu çubuq kimiyerə çırpılacaqdır.yerdə qıvrılacaqdır.Ölümə necə aşiq,Ölümə necə heyranolub ki,Özünün dəölümünü,atılıbYarı yolda qarşılar,vəhşi ilhamla ilan.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/eli-kerim-ilan
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Bəlkə də bezmisən,bəlkə bu, düzdür.
Məgər ürəyimin bu zamanındaMəgər ürəyimin bu zamanındaSən məni heç atıb getməlisənmi?
Mən belə bilsəydim könlümün dəliMən belə bilsəydim könlümün dəli,Sərsəri vaxtında atardım səni.
Nə bu dərd gərəkdir uşaqlar üçünNə bu dərd gərəkdir uşaqlar üçün,Nə də aramızda bu narazılıq.