Qağayılar
Nə çoxdur Neft daşlarındaQağayılar.Qağayılar..Qağayılar...Bir gün onlar gördülər ki,Dalğalarda insan da var.ÇığrışdılarQağayılar.Şəhər saldı suda insan.QorxusundanBağrışdılar qağayılar.Qorxdular ki, dəniz - VətənAlınacaq əllərindən,səhvləriniDuyub birdənBarışdılar qağayılar.İndi isəYeməkxana qabağındaGörünəndə qağayılarOnlar üçün pəncərədənPay atılar.Hər gün bura dəstə-dəstəUçub gələr qağayılar,Neftçilərtək düz vaxtındaSəhər-səhərQağayılar.Qağayılar..Qağayılar...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/eli-kerim-qagayilar
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Hər gedən gəlmiş, mənim ol qəmküsarım gəlməmiş,Ey gözüm, qan ağla kim, çeşmi xumarım gəlməmiş.
GözlərinƏqlimi başımdan etdi təğyirDilbər, sənin bu məstanə gözlərin
Bu, Leyliyə Məcnun güzərdə müqabil olduğudur və gün müqabilində hilali-mehri bədri-kamil olduğudurBir gün ki, bahari-aləməfruzVermişdi cəhanə feyzi-novruz,
Həsbi-halŞəxsimə aid bir bədbəxtliklə qara fikirlər edib, düşündüyüm zaman müğləq və qeyri-müəyyən əhvalımı təsvir üçün bilaixtiyar qələmə aldığım şu bir neçə bəndləri dərci-stuni-«Füyuzat» edərək, bir növ sakitləşmək arzusundayam. Çünki demişlər nəql etdikcə dərd azalar.Qaranlıqdır bana dünya.