Qarsia Lorkanın son anları
(Qarsianın səhər alaqaranlıqda, yağışlı havadagüllələməyə aparırlar)
Zabit dedi:– Çıx, şair! –Vaxt çatdı, zindandan çıx.– məni azad edirsiz?– O dünyada üzünəBütün qapılar açıq.Güllələnmə vaxtındı...Qarsia deyindi ki:– Hava yağış, yer palçıq,Elə bil qəhət olubBu günlər, aylar, illər;Heç belə havada daAdam güllələyərlər?..Zabit dedi:– Xoşbəxtsən.Sən deyinə bilirsən,Biz qanunun lalıyıq.Sənə nə var, biz hələGeri qayıtmalıyıq.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/fikret-qoca-qarsia-lorkanin-son-anlari
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Pəncərə arxasına qara rəng çəkir axşam.Fikirlər göylər boyda.
Papiros çəkirəmZəhərdir papiros, zəhər.Çörəkdən qabaq səhər-səhər
ÜmidBir yol gördüm, görən kimi itirdim,Bəxtim kimi məndən döndü baxışlar.
Yaman dili gileyliyəm ömürdənYaman dili gileyliyəm ömürdən,Fərqi azmış qırx yaşın da, yüzün də.
Poems by other poets
Bir məst olmuş yağıya mən,Oldum yalvara yalvara
OlduƏyyami-nəhsdə qəmər əqrəbdəBir neçə kəslərə siyasət oldu,
MəşkatVə nə xurşid sifət bəzmsəradır Məşkat,Sərbəsər məhfil-ara bəzli-ziyadır Məşkat
Kimi can etdi, kimi könlünü dildarə fədaKimi can etdi, kimi könlünü dildarə fəda,Bilmənəm mən ki, yoxumdur, nə edim yarə fəda?