Qurbağa və mən
Gəldim ki, dərdimi suya danışım,Suyun da dibindən sən çıxdın üzə.Qurbağa, ay dostum, köhnə tanışım,Niyə biz lal kimi durduq üz-üzə.
Yox, nəsə deyirdin arvaddan, ancaqAğzına su doldu sən quruldadın.Yaman oxşayırsan mənə, a qorxaq,Nə olar qurbağa olanda adın.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/fikret-qoca-qurbaga-ve-men
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Görmədim
Aşıq Sayad Nova, Aşıq Ələsgər,Aşıq Musa, Alı, Məmməd Söyün var,
Eşq atəşi can yıxıyorEşq atəşi can yıxıyor,Ürəkdən qanlar axıyor.
Qit'ə: Nazirə söylədim mənə şam gətirNazirə söylədim: mənə şam gətir,Dedi: vallah dolanmıram əlinki
Gəraylı: Ey fələk, gündən artıqEy fələk, gündən artıq,Bu gözəlin cəmalı var,