Torpağın nəğməsi
Baharın ilk günləriydi,Torpaq nəğmə deyirdi.Sözlər onun gülləriydi,Torpaq nəğmə deyirdi.
Gül ətriydi, quş səsiydi,Sularının xoş səsiydi,Bilmirəm yağış səsiydi,Torpaq nəğmə deyirdi.
Yaşıl zəmi nazlanırdı,Tumurcuqlar sözlənirdi,Bənövşələr gizlənirdi,Torpaq nəğmə deyirdi.
Uşaq öpürdü quzunu,Bir qız yuyurdu üzünü,Dumandı, şumlar üzünüTorpaq nəğmə deyirdi.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/fikret-qoca-torpagin-negmesi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Qorxum bu ki canım çıxa qəmxar gəlincəCan ayrıla təndən gül və bixar gəlincə
The Treasury of Mysteries, chapter 16When my trainer began to break me in, he freed me from the knots of the nine spheres of heaven.Though the rope was full of knots, he did not give up the struggle to untie them,
دلم خرقهای دارد از پیر عشقکه گردن نپیچد ز زنجیر عشق
SəndədirGetmənəm obağdan, çıxmasın adın sənin,Söylənməsin heç bir yerdə yeməli zadın sənin,