Zənci qız
Batan günəşinson şüaları kimiürəyimin əynindəncırıb atmışamməhəbbətini;atmışam yer kürəsinino üzünə.Sənsiz bu boş dünyanınMəhəbbəti də qalsın özünə.Bu axşamürəyim çılpaq qalacaq.Ürəyimə gecə dolacaq.Gecə dolacaq gözlərimə.Gecə hopacaq sözlərimə.Damarımda qan əvəzinəgecə olacaq.məhəbbətsiz qara,qaraların ən qarasıdı.Gecə özündən qaranıgörüb qorxacaq.
Dişlərimin üstünü örtərəm.yumaram gözümü;gecəyə qatıb,yox elərəm özümü.Gecə çəkiləndəeben ağacından yonulmuşqadın heykəli kimidüşüb qalaram gecədən.Ehey!Məhəbbəti sönmüş,daşdan soyuq,qaradan qara!Məni də məhəbbətsiz heykələ döndərdinİndi apar satəcnəbi səyyahlara.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/fikret-qoca-zenci-qiz
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Varımdı sinədə dərdü qəmi-nəhan, ölürəm,Fəda olum sənə, gəl eylə imtəhan, ölürəm.
BahariyyəBir belə mövsümdə bahar çağdaHeyf deyil baş qala təpraqda
ƏlifbaƏlif Allah ilə yad etdim mən Allahu əkbəri,Bəqayi-lə-yəzəldir fani olmaqdan bəri,
Qənimətdir səfa sürməkFürsət olacaq hər dəmdəQənimətdir səfa sürmək.