Rubai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Öpdüm ləbini dedim ki, şəkkərdir bu,Yox, şireyi-şəkkər nədi, behtərdir bu,
Rubai 60از سیمبران وفا ندیدم هرگزوز باغ وفا گلی نچیدم هرگز
Rubai 52گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر
Dərda ki, fəraq ilə cigər qan olduDərda ki, fəraq ilə cigər qan oldu,Əyyami-visal döndü hicran oldu.
Rubai 63ز اشکم غم یار می توان کرد قیاسآتش ز شرار می توان کرد قیاس
Rubai 53این ملک به مالک گدا بازگذارخود را به تو تسلیم و رضا بازگذار
Yarım gedibən özgələrə yar olduYarım gedibən özgələrə yar oldu,Sədparə könül hicrə giriftar oldu,
Rubai 103گفتم صنما بهر چه در هر نظریاز غمزه خدنگ می زنی بر جگری
Rubai 55بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز
Sondu mənə piri-meykədə cami-səbuhSondu mənə piri-meykədə cami-səbuh,Vəh, vəh, nə səbuh, feyzi-dil, rahəti-ruh.
Rubai 104گفتم صنما مرا پریشان کردیقصد دل و دین غارت ایمان کردی
Rubai 56ای خواجه بگو چه دیدهای باش هنوززین ره به کجا رسیدهای باش هنوز
Həngami-hilali-eyd, ol məh nagahHəngami-hilali-eyd, ol məh nagah,Bam üstə çıxıb edərdi hər yanə nigah.
Rubai 1ای کرده بلطف خود مکرم ما راوز خاک سیه ساخته آدم ما را
Rubai 57جانا دهنت که هست چون چشمه نوشمیآوردش ظلمت شب در آغوش
Şirvanda əgər bir gözələ yar olasanŞirvanda əgər bir gözələ yar olasan,Lazımdı ki, yüz dərdə giriftar olasan,
Rubai 6ای زلف تو سرمایه رسوایی ماعشق تو بهار گل شیدایی ما
Rubai 63دیر است که با غم تو در ساختهامپنهان ز تو با تو عشقها باختهام
Ey Gəncəni abad qılan Məscidi-ŞahEy Gəncəni abad qılan Məscidi-Şah,Meydanüvə hər gün gətirir ərş pənah,
Rubai 10تا گشت دل زار ز دلدار جداشد طاقت و راحت از دل زار جدا
Rubai 67وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهمکی وصل تو را به ملک خاقان بدهم
Ey möcüzi-ənfasına şagird MəsihEy möcüzi-ənfasına şagird Məsih,Hər nükteyi-movhumu ləbin qıldı sərih,
Rubai 13کام دل زار ما روا کن یاربتوفیق سخن نصیب ما کن یارب
Rubai 70منگر تو بدان که ما به تن مختصریمهر چند که کوتهیم عالی نظریم
Rubai 34هستی بوجود تو دلیلیست صریحهر ذره بذکر تو زبانیست فصیح
Rubai 71تا چند بود دل به ریا پروردندر باده نهم سر پس از این تا گردن
Rubai 44سید باید چنان که باید باشددر سیرت و صورت اب و جد باشد
Rubai 73تا کی رخ دل سوی گناه آوردنوان میغ سیاه پیش ماه آوردن
Rubai 48هر چند که خواستیم از دوست مرادبر وعده در امید بر ما نگشاد
Rubai 74در منزل او وقت خبر پرسیدنخون شد دلم از بانگ صدا بشنیدن