Məcnun ki, eşitdi bu xitabı,
Verdi bu əda ilə cəvabi:

"K'ey ruhi-rəvanın atə, anə!
Kami-dilü canım atə, anə!

Təhqiq edibəm, işim xətadır,
Hər nə desəniz mənə rəvadır.

Aludeyi-rəngi-dudi-ahəm,
Zilli-günəh ilə rusiyahəm.

Mən həm olubam bu işdən agah,
Əmma nə deyim, nə söyləyim? Ah!

Yoxdur bu işimdə ixtiyarım,
Zəbtimdə inani-iqtidarım!

Əql oldu zəifü eşq qalib,
Xatir nigaran, nigar cazib.

Tutdu tənü canımı qəmi-yar,
Qeyrəl-məhbub leysə fiddar.1

Məndə dəxi necə mənlik olsun,
Məndən məni istəyən nə bulsun?

Təqdir çü böylədir, nə tədbir,
Təqdiri edərmi kimsə təğyir?

Olsaydı mənə nişat ruzi,
İstərmi idim bu dərdü suzi?

Gər səhhətə qadir olsa bimar,
Dərdə özün eyləməz giriftar.

Əl versə gədayə padişalıq,
Sanman ki, qılır dəxi gədalıq.

Fitrətdə nə halət olsa məqsum,
Rəf olmadığıdır əmri-mə'lum.

İslahıma eyləmən təəmmül
Kim, gül tikən olmazü tikən gül.

Keyfiyyəti-abü cövhəri-xak,
Dönmək olamı qəbuli-idrak?

Su süfləligindən ayrılırmı?
Od yandıra bilməyə bilirmi?

Ol gün ki, rəhimdə kilki-qüdrət
İcadıma verdi zibi-surət,

Doldurdu həva ilə dimağım,
Sevda ilə bağladı ayağım.

Doldu bədənimdəki rəgü pust,
Başdan-ayağa məhəbbəti-dust.

Mülk eylədi könlümü bəlayə,
Vəqf eylədi canımı cəfayə.

Yox məndə bu hökmdən təxəllüf,
Ol maliki-vəqfədir təsərrüf.

Dərdi-əzəli dəva bulurmu?
Mehri-əbədi fəna bulurmu?

Mən şəm'i-səraçeyi-fəraqəm,
Suzi-cigər ilə xoşməzaqəm.

Məndən diləyən bu suzi zayil,
Bidadimə olmuş ola mayil.

Şəm'in ki, həyatı oldu atəş,
Halı onun atəşilədir xoş.

Oddan diləyən onun nocatın,
Fani diləmiş ola həyatın.

Düşmənliyə dustluq qılıb ad,
Tədbiri-nicatını eyləmən yad.

Mən qərqeyi-bəhri-şövqi-yarəm,
Bərhəmzədeyi-qəmi-nigarəm,

Ancaq səbəbi-qərarım oldur,
Arami-dili-figanın oldur.

Onunla edin bu dərdə mərhəm,
Urman dəxi özgə kimsədən dəm.

Dersiz mənə var dilrübalər,
Leyli kimi çox pəriliqalər...

Billah, deməniz bu hərfı zinhar!
Aləmdə bir ondan özgə kim var?

Bülbül gül üçün qılanda nale,
Dərdinə dəva olurmu lalə?

Xosrov degiləm ki, mənə dilbər
Şirin ola gah, gah Şəkkər!

Mən yekcəhətəm təriqətimdə,
Təğyir işi yox cibillətimdə".

Üzrünü bəyan edib həm ol dəm
Təqrirə gətirdi bir qəzəl həm:

Bu qəzəl Məcnuni-dilpəzirindir

Eşq dərdi, ey müalic, qabili-dərman degil!
Cövhərindən eyləmək cismi cüda asan degil!

Dövr cövründən şikayət edənə aşiq demən,
Eşq məsti vaqifi-keyfiyyəti-dövran degü!

Şəhrdən səhrayə bir fərq olduğun hər kim bilir,
Bilmiş ol kim, eşq səhrasında sərgərdan degil.

Hər kim idrak eylər öz keyfiyyəti-halın, hənuz
Düst rüxsarinə eyni-şövq ilə heyran degil.

Canı canan ittihadı fariğ eylər cismdən,
Cismdən agah olan can vasili-canan degil.

Der imiş düşmən ki, həmdəmdir Füzuli yar ilə,
Hər sözü böhtan isə, həqqa bu söz böhtan degil.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love