عکس لبت نمود دلم کرد خون قدحدردا که کرد سوز درونم فزون قدح

بر باد داد رخت سرای سلامتمیارب که چون حباب شود سرنگون قدح

نقش تو می کند رقم صفحه درونپا می نهد ز دائره خود برون قدح

گردد مدام کف بلب آورده هر طرفبر عقل روشن است که دارد جنون قدح

انصاف بر صفای دل صافیش که کردبهر لب تو ترک می لاله گون قدح

صیاد هوش و ره زن عقل است غالباآموختست از لب لعلت فسون قدح

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. غیر از قدح مجوی فضولی مصاحبیزیرا که آگه است ز راز درون قدح

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love