بخاک پای تو تا ترک سر نخواهم کردهوای کاکلت از سر بدر نخواهم کرد

قضا که عشق توام یاد داد می دانستکه غیر عشق تو کار دگر نخواهم کرد

چنان ز دست غمت خاک کرده ام بر سرکه روز حشر سر از خاک بر نخواهم کرد

مپرس حال دل خسته ام طبیب که منز راز خویش کسی را خبر نخواهم کرد

نمی برم ز تو پیوند گر برند سرمبترک سر ز تو قطع نظر نخواهم کرد

سرم خوشست بسودا اگر چه می دانمکه با چنین سر و سودا بسر نخواهم کرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی آتش غم گر دهد بباد مراشکایت از غم آن سیمبر نخواهم کرد

Zülfün qəmilə oldu könül mübtəla sənə,Kuyində, sevgilim, ola başım fəda sənə.

Təlim edəndə eşqini bilmişdi kim, qəza,Olsam hər işlə, göstərərəm mən vəfa sənə.

Bunca töküldü başimə eşqin yolunda xak,Yetmək çətin bu bar ilə ruzi-cəza sənə.

Sorma bu xəstə qəlbimin əhvalın, ey təbib,Bu gizli sirrdən demərəm macəra sənə.

Səndən başım kəsilsə də ayrılmaram, inan,Sərməsti-eşqinəm, gözəlim, mərhəba sənə!

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bir dəm şikayət etmə, Füzuli, o şuxdən,Mum tək əritsə qəm odu, versə cəfa sənə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love