به حالم التفات آن ماه‌رو بسیار کم دارددل از کم‌التفاتی‌های او بسیار غم دارد

O məhrudən mənə nə lütf vardır, nə kərəm vardır,Odur ki, xəstə könlümdə mənim min dərdü qəm vardır.

دمی از مهر بیند سوی من آن مه دمی از کینبه سان صبح تیغ التفات او دو دم دارد

Baxır bir dəm mənə mehr ilə, bir dəm qeyz ilə ol məh,Səhər tək tiği-lütfündə onun qəhrü sitəm vardır.

چه خوش باغی‌ست عالم پر گل و سوسن چه سود اماگلَش بویِ تغیّر، سوسنَش رنگِ عدم دارد

Gülü susənlə bir xoş bağçadır dünya, vəli əfsus,Gülün rəngi solur, susəndəsə buyi-ədəm vardır.

نمی‌گردد خیال گرد راهش دور از چشمممحال است این که خیزد گرد از جایی که نم دارد

Kənar olmaz xəyali-xaki-rahi bir zaman gözdən,Mahal işdir o yerdə qalxa toz kim, orda nəm vardır.

از آن لطفی‌ست بر من هر ستم عمری‌ست کآن بدخوز بیم طعنه بر من لطف در رنگ ستم دارد

Deyildir lütf üzündən bunca cövrü, bəlkə tənimdənO daim xovf edir, lütfü varisə, cövrü həm vardır.

قدِ خم گشته‌ام را چرخ دور انداخت از کویشکم افتد بر نشانه از کمان تیری که خم دارد

Əyilmiş qəddimi atdı kənarə çərx kuyindən,Nişanə dəyməz aləmdə o ox kim, onda xəm vardır.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بساط عشق کم می‌ماند از منصوبه خالیفضولی نیست بازی عشقبازی صد الم دارد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Cəfakeşdən büsati-eşq hərgiz olmamış xali,Füzuli, eşqi asan bilmə, onda yüz ələm vardır.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love