عشقت از دایره عقل برون کرد مراداخل سلسله اهل جنون کرد مرا

Əqldən eşq cüda saldı, zəbun etdi məni,Daxili-silsileyi-əhli-cünun etdi məni.

در غم عشق بتان هیچ کسی چون من نیستنظری کن که غم عشق تو چون کرد مرا

Bu gözəllər qəmi-eşqində mənim halımı gör,Xəm qılıb qəm bu əlif qəddimi, nun etdi məni.

من نبودم به غم عشق چنین به طاقتکمی لطف تو بسیار زبون کرد مرا

Olmaz idim bu qədər eşqin ilə taqətsiz,Lütfünün azlığı aləmdə zəbun etdi məni.

بامیدی که مگر طعنه زنان نشناسندشادم از اشک که آغشته بخون کرد مرا

Var ümidim ki, məni tənə vuranlar tanımaz,Çox şadam, göz yaşım aludeyi-xun etdi məni.

رسته بودم ز گرفتاری شیرین دهنانباز لعل تو مقید بفسون کرد مرا

Bu şəkər ləblərin azadə idim qeydindən,Saldı ləlin yenə zəncirə, füsun etdi məni.

کم نشد بی لب شیرین تو جان کندن منوه که این شیوه ز فرهاد فزون کرد مرا

O şirin ləbdən uzaq, dərd ilə bağrım yarılır,Kuhkəndən daha ol şivə füzun etdi məni.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز ازل در دل من بود فضولی غم عشقفلک آشفته بدینسان نه کنون کرد مرا

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Eşq dərdi var əzəldən də, Füzuli, məndə,Indi sanma, fələk eşqinlə nigun etdi məni.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love